13 . روشى كه بر پايدارى آن ترغيب شده ، ولايت على عليه السلام است حضرت ابىجعفر عليه السلام دربارهء اين قول خداوند متعال كه : « « وَ أَنْ لَوِ اسْتَقامُوا عَلَى الطَّرِيقَةِ لَأَسْقَيْناهُمْ ماءً غَدَقاً » ؛ « 1 » و اگر بر آن روش ، استوار شوند ، آبى فراوان به آنها مىنوشانيم » ، فرمود : يعنى ايمانى را در دلشان جايگزين كنيم و مقصود از « طريقه » ، ايمان به ولايت على عليه السلام و جانشينان اوست . يعنى اگر بر ولايت على بن ابى طالب عليهما السلام ، و اوصيا از فرزندان او ، استوار شوند و اطاعت آنها را در امر و نهىشان بپذيرند ، « آب فراوان به آنها نوشانيم » . محمّد بن مسلم مىگويد : از امام صادق عليه السلام دربارهء قول خداوند - عزّ و جلّ - در آيهء : « « الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا » ؛ « 2 » كسانى كه گفتند : پروردگار ما ، خداست و سپس استوار شدند » ، فرمود : يعنى بر امامان ، يكى پس از ديگرى ، استوار بماندند . 14 . ائمّهء معصوم عليهم السلام كانون علم و درخت نبوّت و آمد و شد فرشتگان‌اند امام زين العابدين عليه السلام فرمود : مردم ، چه خرده‌گيرىاى بر ما دارند ؟ به خدا كه ما درخت نبوّت و خانهء رحمت و كانون علم و آمد و شد فرشتگان و كانون دانش هستيم ! « 3 » در روايت ديگر آمده است : ابن سنان از امام صادق عليه السلام ، دربارهء اين قول خداوند « « وَ لَقَدْ كَتَبْنا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ » ؛ « 4 » ما در كتاب زبور ، پس از ذكر نوشتيم » ، پرسيد : زبور چيست و ذكر كدام است ؟ فرمود :

--> ( 1 ) . سورهء جن ، آيهء 16 ؛ الكافى ، ج 1 ، ص 320 . ( 2 ) . سورهء فصّلت ، آيهء 30 ؛ الكافى ، ج 1 ، ص 320 . ( 3 ) . الكافى ، ج 1 ، ص 321 ، ح 2 . ( 4 ) . سورهء انبياء ، آيهء 105 ؛ الكافى ، ج 1 ، ص 327 .